عضو شورای تهران: برخوردهای سیاسی مانع استفاده از تجارب مدیریتی شد

سیدجعفر تشکری هاشمی روز دوشنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: ما به سبب سال ها فعالیت در شهرداری تهران، علاوه بر آشنایی با ماموریت ها و وظایف شهرداری، با ظرفیت ها، توانمندی ها، قواعد و قوانین حاکم بر این مجموعه و چگونگی تعامل با شورا نیز آشنایی داریم.

وی افزود: حضور افراد با تجارب بالا در شهرداری تهران می تواند به نوعی بهره گیری از آن تجربیات باشد تا قطار شهرداری در مسیر صحیح خود ادامه یابد و آینده ای مطلوب برای مردم شهر و توسعه ای دانش محور و مبتنی بر اصول شهر پایدار دنبال شود. اما باید اذعان کنم که با وجود تلاش های زیادی که صورت گرفت، این هدف محقق نشد.

تشکری هاشمی در ادامه تصریح کرد: نخست آنکه شهرداری تلاشی نکرد تا از این ظرفیت ها به شکل شایسته ای بهره مند شود. اگر نقدی صورت می گیرد، این انتقادات در فضای رقابتی تحلیل می شود و بجای استفاده از این تجارب و یافته هایی که در طول سال ها به دست آمده، واکنش ها تدافعی و در برخی مواقع تهاجمی است.

رییس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران با بیان اینکه آنچه می توانستیم باشیم با آنچه امروز هستیم فاصله زیادی دارد، گفت: من از عملکرد شورا راضی نیستم. اینکه شورا سیاسی هست یا نه، باید گفت نمی توان انکار کرد که تصمیمات شورا بی تاثیر از سیاست نبوده است. این مساله را می توان به وضوح در تمام تصمیمات مشاهده کرد.

وی ادامه داد: این در حالی است که شوراها باید نهادهایی غیرسیاسی باشند و تمرکز آنها بر چاره جویی برای حل مسائل مردم شهر باشد، اما در عمل شاهد چنین رویکردی نبودیم.

شورای اسلامی شهر تهران

تشکری هاشمی اضافه کرد: تعامل در این دوره از شورا به صورت طبقه بندی شده صورت گرفت. تعامل با افرادی که با مدیریت شهری همفکر بودند به شدت گسترده بود و حتی فراتر از حد استانداردهای رایج رفت. در مقابل، افرادی که نسبت به برخی تصمیمات و شیوه های اجرایی نقد داشتند، به حاشیه رانده شدند.

وی افزود: با این توصیف، باید بگویم از عملکرد شورا رضایت ندارم. آنچه در ذهن داشتم و می توانست راه حلی برای بحران ها باشد، به ویژه در حوزه هایی که در طی بیش از 20 سال گذشته تجربه مستقیم داشته ام، به میزان اندکی مورد توجه قرار گرفت.

تشکری هاشمی خاطرنشان کرد: شاید در برخی موارد فصل های مشترکی میان برنامه ها و تجارب ما وجود داشت، اما این تطابق نه از سر استفاده از تجارب بلکه به صورت اتفاقی و محدود رخ داد. بخش عمده ای از پیشنهادها و اقدامات با بی مهری مواجه شد و مقاومت شدیدی در برابر تغییر روش ها و اصلاح رویه ها مشاهده کردیم.

وی یادآور شد: این دوره برای ما نه تنها دوره ای رضایت بخش نبود، بلکه یکی از سخت ترین دوران ها بود؛ چرا که می دانستیم اشکال کار در کجاست، راه حل نیز داشتیم، اما در موقعیتی اقلیت قرار داشتیم که سبب می شد بسیاری از راهکارها و سیاست ها به سرانجام نرسد و ابتر باقی بماند.